ဟံသာ၀တီေခတ္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

 လြမ္းလ်က္ေနရာ၊

 ရြာလာသည္လည္း

 ေထြလည္ေမာစြ၊ 

 ရီေရာျပိဳးျပြမ္း၊

 မိုးခ်မ္းခါလု၊ 

 ရတု၀ႆ၊

 ေဟမန္လ၀ယ္၊ 

 က်တေ၀ေ၀၊

 ေစြတေမွးေမွး၊

 ေသးတဖြဲဖြဲ၊ 

 လြမ္းေဆးၾကဲ၍ ….          ဟံသာ၀တီေခတ္ စာဆိုရွင္ ရွင္ဓမၼဓဇ  

( ကဗ်ာေခါင္းစဥ္္ လဲမသိ၊ အျပည့္အစံုလဲမသိတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ။

  ႏွစ္သက္လို႕ ကူးယူထားတာပါ။ )

အႏုပညာကၽြန္း

အႏုပညာကၽြန္း

ေရာက္ခဲ့ဖူးတယ္

ယစ္မူးျငိမ့္ေလ်ာ၊ ေလွအေမ်ာမွာ

တေယာလဲ့လဲ့၊ တီးတိုးႏြဲ႕ရင္း

ဆိုဖြဲ႕သီခ်င္း၊ ျဖည္းညင္းညင္းဆို

ေဟာဟိုေျမႏု၊ သစ္ပင္စုနဲ႕

အႏုပညာကၽြန္းကိုေပါ့။

အဲ့သည္မွာေလ

စာေပကိုဖတ္၊ ကဗ်ာစပ္လိုက္

ေဆာက္အပ္ေတြစု၊ ရုပ္တု ထုလိုက္

ႏုရင့္ေရာင္တြဲ၊ ပန္းခ်ီဆြဲလိုက္

ရင္ထဲ ခုေတာင္ခုန္ေသးတယ္။

ေနရစ္ေတာ့ေနာ္

ေၾကာ့ေၾကာ့ကေလး၊ လေအးေအးေအာက္

ငွက္ေတးသံညင္၊ ေျမေပၚဖိတ္စဥ္

ေရျပင္ညံ့အိ၊ သစ္ႏြယ္ျငိခ်ိန္

စိတ္၏အစာ၊ ငတ္ျပတ္ဆာေတာ့

ျပန္လာလည္ပတ္ပါဦးမယ္ ......               ၾကည္ေအး

အေျဖ

အရာအားလံုးကို

ပံုေသနည္းနဲ႕တြက္ခ်က္

အေျဖထုတ္ကာ ၾကည့္မလား

ဒါမွမဟုတ္

ေရွးစကား က်မ္းကိုးကားနဲ႕

အေျဖထုတ္ကာ ၾကည့္မလား

ဒါမွမဟုတ္

ပတ္၀န္းက်င္စကား အေတြးမ်ားနဲ႕

အေျဖထုတ္ကာ ၾကည့္မလား

နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႕တြက္ခ်က္

အေျဖမွန္ ထြက္လာႏိုင္ေပမဲ့

တစ္ခါတစ္ေလ ပံုေသနည္း

က်မ္းကိုးကား ေဘးစကားေတြနဲ႕ မညီ

အေျဖညွိခက္ ပေဟဠိ အခ်က္အလက္ေတြနဲ႕

ကြဲလြဲခ်က္ေတြ ရွိေနပါေသးတယ္

လားရႈိး View Point

ၾကည္ျပာေသာ ေကာင္းကင္

ေတာင္တန္းျပာ ေနာက္ခံရယ္နဲ႕

တိမ္စိုင္တိမ္လိပ္ အျပည့္အသိပ္ကို

ေျမကပ္ အပင္ရိုင္းငယ္ေတြနဲ႕

အနားသပ္ ေဘာင္ကြပ္ထားလို႕

ေျမျပင္မွာေလာ တိမ္ေပၚမွာေလာ

မေ၀ခြဲႏိုင္ေအာင္ လွႏိုင္ပါေပ့

 သဘာ၀ အလွတရားရယ္...

ျမိဳ႕ မ်က္ႏွာဖံုး

 ရယ္ေနေသာလဲ

 ေပ်ာ္ရႊင္ မေနပါ

 ငိုေနေသာလဲ

 ၀မ္းနည္း မေနပါ

 ျမိဳ႕ျပရဲ႕ အရွိန္အ၀ါ

 လူေတြရဲ႕ ေလာဘ

 အတၱ မာနေတြေအာက္

 အတုံးအရုံး ျပိဳလဲ

 အမွန္ မ်က္ႏွာမရွိ

 ဟန္ေဆာင္ မ်က္ႏွာဖံုးေတြနဲ႕မို႕

 ျမိဳ႕ မ်က္ႏွာဖံုး ရယ္လို႕  ဂုဏ္တင္ကာ

 အမည္တပ္ရမလို ျဖစ္ေနျပီ  

မေခၚတမ္း ကစားျခင္း

 တမင္စိမ္းျပီေပါ့

 မၾကင္လို႕ တိမ္းခ်င္လဲတိမ္းပါ

 ယိမ္းသလို ေရွာင္သလိုနဲ႕

 ဟန္ေဆာင္ကာ မ်က္မာန္တင္း

 ျမင္ျပင္းကပ္ဟန္တူရဲ႕

 ျငဴစူစူ ခင့္ႏႈတ္ခမ္းက

 ပန္းႏွင္းဆီမုန္းေရာင္သန္း

 မေခၚတမ္းကစားရေအာင္ေလ။

 ေနာင္ေတာ့မွ

 ေမာင္ေတာ့သတိထား

 ဟိုသြားသည္လာနဲ႕

 ကဗ်ာဆရာလူေတၾကီး

 ဆံမဖီးမသင္နဲ႕

 မုတ္ဆိတ္မွ်င္ သူမရိတ္

 ေဆးလိပ္တို တဖြာဖြာေပါ့

 ေယာင္ခ်ာခ်ာမေနပါနဲ႕

 ခင္ကေလ ေမာင့္ကိုမုန္းပါဘူး

 ရွက္ျပံဳးကာ လာမေခ်ာ့လွာႏွင့္

 ေမာင့္မွာေလ တအားေလွ်ာ့ျပီ

 ခုေတာ့ေတေပ။

 ေမာင္ရယ္လိမ္လိမ္မာမာနဲ႕

 ခင္ေျပာတာနားေထာင္စမ္းပါ

 ဒီကလဲ သူ႕ကိုလြမ္းရတာဘဲ

 မေခၚတမ္းကစားပြဲကို

 ရပ္စဲၾကစို႕ေလ

 မ်က္ေရနဲ႕ခင့္စကား။

 ခ်စ္သူကေျပာေတာ့

 လြမ္းေမာသူ ဟန္မေဆာင္ႏိုင္ဘု

 ေဆးလိပ္ေတာင္ ျဖတ္ပစ္မယ္

 အခ်စ္မၾကိဳက္ရင္ ေမာင္မေသာက္ပါ

 ေနာက္ေတာ့သာ မေခၚခ်င္သလိုနဲ႕

 ခင္တမင္ျငိဳျငင္တိမ္းျပီး

 စိမ္းနဲ႕သိလား။        ။         ၾကည္ေအာင္

စပယ္ျဖဴ

 တင့္လွေပသည္

 ျမရည္စို႕စို႕ အရြက္တို႕လည္း

 မိုးသို႕ေမွ်ာ္ကာ သူ႕မာလာအား

 ပဏာဆက္သ ရႊင္ျပျပသည္

 ၀င္းပစပယ္ျဖဴျဖဴတည္း။            ေဇာ္ဂ်ီ